Եթե ձեր երազանքը հեշտությամբ է ի կատար ածվել, կնշանակի՝ դա անպետքություն էր, այլ ոչ թե երազանք: 

Եթե դեռ ցանկանում ես ապրել, կնշանակի, որ դեռ սիրելի ինչ-որ բան ունես: Այդպես, իհարկե, դժվար է, բայց միևնույն ժամանակ հեշտ է: 

Իսկ գիտե՞ք, թե ամենասարսափելին որն է: Իբրև գաղտնիք ձեզ կխոստովանեմ, որ ամենադժվարն այն է, երբ վերջիվերջո ամեն բանի հետ համակերպվում ես:

20-րդ դարի ամենաընթերցվող գերմանացի հեղինակներից՝ Էրիխ Մարիա Ռեմարկը ծնվել է 1898թ. հունիսի 22-ին, Գերմանիայում: 1918թ. մահանում է Ռեմարկի մայրը եւ գրողը որոշում է անվանափոխվել՝ Էրիխ Պաուլ Ռեմարկը դաձնել Էրիխ Մարիա Ռեմարկ: 1952թ. Ռեմարկն ամուսնանում է Իլզե Զամբոնայի հետ: Ռեմարկի ամենահայտնի ստեղծագործություններն են՝ «Հաղթական կամարը», «Երեք ընկեր», «Սեւ հուշասյուն», «Թշնամին», «Սիրիր քո մերձավորին», «Ստվերներ դրախտում» եւ այլն: Ռեմարկը մահացել է1970թ. սեպտեմբերի 5-ին:

Ժան-Պոլ Էյմրդ Սարտրը ֆրանսիացի էկզիստենցիալիստ, փիլիսոփա, քաղաքական ակտիվիստ, նովելիստ, գրական քննադատ էր: Նա եղել է ֆրանսիական փիլիսոփայության ու մարքսիզմի առաջավոր դեմքերից:1964 թվականին արժանացել է Գրականության Նոբելյան մրցականի, սակայն հրաժարվել է դրանից, ասելով, որ այն հավերժ կսահմանափակի իր ազատությունը: Սարտրը ծնվել է Ֆրանսիական Նավատորմի սպայի՝ Ժան-Բապտիստ Սարտրի ընտանիքում: Էն-Մարի Շվայցրը՝ Ժան-Պոլ Սարտրի մայրը, եղել է Գրականության Նոբելյան մրցանակակիր, գերմանացի-ֆրանսիացի երգեհոնահար ու աստվածաբան Ալբերտ Շվայցերի քույրը: Սարտրի հայրը վաղաժամ մահացել է, եւ որդուն ամբողջ եռանդով դ

Նա հանդես էր գալիս որպես էկզիստենցիալիզմի կողմնակից: Նրան մեղադրում էին նրա մեջ, որ իբր թե նա բոլորին հրավիրում էր սուզվել հիասթափության մեջ, իբր թե նա բոլորին ցույց էր տալիս միայն անգույնը եւ սեւը: Մեղադրում էին, որ նա մոռացել է մարդկային սոլեդարության մասին, նա մարդուն դիտարկում է միայն որպես մեկուսացված էակ: Քրիստոնյաները նրան մեղադրում էին պատվիրաններին չանսալու մեջ:

1. Կյանքի իմաստ գոյություն չունի, մենք ինքներս պիտի ստեղծենք այն:
 
2. Բավական է, որ մի մարդ ատի մեկ ուրիշին և ատելությունն անցնելով հարևանից հարևան, վարակում է ամբողջ մարդկությանը:
 
3. Եթե դուք միայնակ եք, երբ մենակ եք, ուրեմն դուք լավ շրջապատում չեք:
 
4. Աշխարհն անարդար է. եթե դու հանդուրժում ես` դառնում ես մեղսակից , իսկ եթե ցանկանում ես փոխել այն` դառնում ես դահիճ:
 
5. Երբ մարդ ոչինչ չի անում, նա կարծում է, թե պատասխանատու է ամեն ինչի համար:
 
6.

Դուք' մոռացվածներդ, լքյալներդ, հիասթափվածներդ, դուք, որ քարշ եք գալիս հողի վերին շերտերի տակ, խավարի մեջ, ինչպես հրաբխային ծխի հոսանքներ, դուք, որ ոչինչ չունեք կորցնելու' ձեր անհուն զայրույթից բացի, դուք' մեռելներդ, ելեք ոտքի, ձեր տոնն է այսօր: Եկեք, վեր բարձրացեք հողից, ինչպես ծծմբի շոգու ահավոր ալիքը քամու բերանին: Բարձրացեք աշխարհի արգանդից, ով մեռելներ' մահացած հարյուր անգամ, դուք, որոնց մենք սպանում ենք նորովի' մեր սրտի ամեն մի զարկով: Հանուն զայրույթի ու մաղձի, հանուն վրիժառության ես ձեզ վերակոչում եմ, ելեք, հագեցրեք ողջերի հաշվին ձեր ծարավ ատելությունը: Եկեք որպես թանձր մշուշ ու լցրե

1. Թագավորը պետք է ունենա նույն այն հուշերը, ինչ ունեն նրա հպատակները:
2. Աստվածների և արքաների ցավատանջ գաղտնիքը՝ այն, որ մարդիկի ազատ են: Նրանք ազատ են: Դու այդ գիտես, իսկ նրանք չգիտեն:
3. Ո՞վ եմ ես, եթե ոչ այն վախը, որ ներշնչում եմ ուրիշներին:
4. Ոչ ոք իրավունք չունի ,-լինի թեկուզ աստված,- խաբուսիկ հույս տալու նրանց, ովքեր տառապում են:
 
5. Ամենաստորը բոլոր մարդասպաններից նա է, ով խղճի խայթ ունի:
6. Այն ոճիրը, որի ծանրության տակ ոճրագործն ի վիճակի չէ դիմանալ, ոճիր է առանց ոճրագործի:
7.

Հիմի է՞լ լռենք, եղբայրք, հիմի է՞լ,Երբ մեր թշնամին իր սուրն է դրել,Իր օրհասական սուրը մեր կրծքինԱկանջ չի դնում մեր լաց ու կոծին:Ասացէ՛ք, եղբայրք, հայեր, ի՞նչ անենք,Հիմի է՞լ լռենք։Հիմի է՞լ լռենք, երբ մեր թշնամին,Դաւով, հրապուրքով տիրեց մեր երկրին,Ջնջեց աշխարհից հայկայ անունը,Հիմքից կործանեց Թորգոմայ տունը,Խլեց մեզանից թագ, ե՛ւ խօսք, ե՛ւ զէնք,Հիմի է՞լ լռենք:

*

29 Սեպտեմբեր 1866-ին, Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի ընտրութեան ժողով կար Ս. Էջմիածնի մէջ։

1865-ի Օգոստոս 22-ին վախճանած էր Մատթէոս Ա. Կոստանդնուպոլսեցի Կաթողիկոսը, որ Ներսէս Աշտարակեցի Կաթողիկոսին յաջորդած էր 1858-ին, բայց միայն 7 տարի գահակալելու ժամանակ ունեցած էր։

1
Ճեպընթացի մեջ, փախուստի և սահմանն անցնելու գլխապտույտ ձեռնարկումներից
ու հուզումներից, լարվածության ու փորձությունների, ջղաձգման ու սարսափի
փոթորկահույզ գրոհումներից հետո, և այդ ամենի բարեհաջողության գիտակցումից էլ
ավելի զարմացած՝ Ֆրիդրիխ Քլայնը ամբողջ մարմնով կուչ եկավ։ 
 
|Շարունակությունը կարդա PDF տարբերակով: 
 

    Անշուշտ, ողջ կյանքն անկման ընթացք է, և ահարկու են այն հարվածները, որ գալիս են կամ թվում է, թե գալիս են դրսից: Դրանք են անկման դրամատիկ կողմը: Այդ հարվածներն են, որ հիշում ես, մեղադրում, տկարության պահերին պատմում ընկերներին: Նման հարվածների հետևանքները միանգամից չեն երևում: Կա հարվածի ևս մի տեսակ, որ գալիս է ներսից, որը զգում ես այն ժամանակ, երբ չափազանց ուշ է ինչ-որ բան փոխել, երբ վերջնականապես տեսնում ես, որ ինչ-որ առումով երբեք նորից չես լինի առաջվանը: Անկման առաջին տեսակը արագ է կատարվում, երկրորդ տեսակը` գրեթե աննկատ, սակայն իրականանում է հանկարծակի:<--break-><

 Իսլամը պնդում է, թե որևէ կենդանի էակի պատկեր հեղինակողը Ահեղ դատաստանի օրն իր գործերի հետ հարություն կառնի.

VIII գլուխ
 
Մտածողություն 
 
Այժմ քննարկենք այն հարցը, թե որն է «բանալին», որից կարող ենք օգտվել, որպեսզի երեխայի ազատությունն իրական դարձնենք, որպեսզի աշխատեցնենք դաստիարակության համար անհրաժեշտ մեխանիզմը:
 
Ազատ շարժումներով և շարժումները կատարելագործած երեխան նա է, ում շարժումները արդեն իմաստավորված նպատակի են ուղղված: Երեխային, որն ազատ զարգացնում է իր անձն, աշխատանքում դրսևորում հաստատակամություն, կազմակերպում իր ներքին կյանքը, գիտակցված նպատակն է ղեկավարում: Առանց սրա հնարավոր չէր լինի վարժությունների կ
Գիտության մեջ ստեղծագործական երևակայությունն իրականության վրա է հիմնվում:  Եթե մեկը ձիակառքերով ճամփորդող և նավթի միջոցով լուսավորվող մարդկանց հարյուր տարի առաջ ասեր, որ կգա այնպիսի ժամանակ, երբ համարյա ցերեկային լույս կլուսավորի Նյու-Յորքի գիշերային կյանքը, որ օվկիանոսի մեջտեղից կարելի կլինի օգնություն կանչել և ցամաքից պատասխան ստանալ, որ կարելի կլինի արծվի նման սավառնել, դա միայն մեր սիրելի նախնիների անվստահության ժպիտը կառաջացներ: Նրանց երևակայության մեջ այդ ամենը չէր տեղավորվի: Մեր ժամանակի մարդը նրանց համար ուրիշ տեսակի մարդ կթվար:
 
Նոր սերնդի մարդկանց
1 կարծիք

Միջազգային կարգի գրոսմայստեր, ԽՍՀՄ սպորտի վաստակավոր վարպետ, շախմատային տեսաբան և վերլուծաբան, «Շախմատային Մոսկվա» ամսագրի խմբագիր, «64» շաբաթաթերթի գլխավոր խմբագիր, փիլիսոփայական գիտությունների թեկնածու Տիգրան Պետրոսյանը ծնվել 1929թ. հունիսի 17-ին, Թբիլիսիում: Շախմատով սկսել է զբաղվել 1940-ական թվականներից: Առաջին հաջողություններն արձանագրել է Համամիութենական պատանեկան առաջնություններում: 1947 թ. ԽՍՀՄ առաջնության կիսաեզրափակչում լրացրել է սպորտի վարպետի նորման: 1949 թ. երկրի առաջնության եզրափակչում գրավել է 16-րդ տեղը: Հիանալի արդյունքների է հասել Մոսկվա տեղափոխվելուց հետո: 1950 թ.

*

 Լրաբեր Հասարակական Գիտությունների, № 1 . pp. 213-218. ISSN 0320-8117